Jerzy Kaczmarek

Szermierz, florecista
08.01.1948 Lubsko

Biografia

Jerzy Mieczysław Kaczmarek urodził się 8 stycznia 1948 roku w Lubsku. To polski szermierz, florecista, który zdobył złoty medal olimpijski i czterokrotnie stawał na podium mistrzostw świata.

W 1965 roku ukończył VIII Liceum Ogólnokształcące im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, a w 1976 roku warszawską Akademię Wychowania Fizycznego. Jako zawodnik reprezentował poznańskie kluby: Lecha, Wartę oraz warszawską Legię.

Karierę sportową rozpoczął w 1961 roku, trenując pod okiem Ignacego Hoffy. W 1968 roku zdobył tytuł mistrza świata juniorów. Największy sukces odniósł podczas igrzysk olimpijskich w Monachium w 1972 roku, gdzie wraz z drużyną florecistów w składzie: Arkadiusz Godel, Marek Dąbrowski, Lech Koziejowski i Witold Woyda, wywalczył złoty medal.

Na mistrzostwach świata czterokrotnie zdobywał drużynowe medale: srebrne w Hawanie (1969), Wiedniu (1971) i Grenoble (1974) oraz brązowy w Göteborgu (1973). W kraju był mistrzem, dwukrotnym wicemistrzem i trzykrotnym brązowym medalistą mistrzostw Polski. W 1972 roku został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.

Po zakończeniu kariery wyjechał do Niemiec, gdzie pracował jako trener szermierki akademickiej w berlińskich korporacjach akademickich.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Złoty medal olimpijski w drużynowym konkursie florecistów (Monachium 1972)
Mistrz świata juniorów w 1968
Srebrne medale mistrzostw świata drużynowo (1969, 1971, 1974)
Brązowy medal mistrzostw świata drużynowo (1973)
Złoty Krzyż Zasługi (1972)

Ciekawostki

Ukończył VIII Liceum Ogólnokształcące im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, a później warszawską AWF.
Po zakończeniu kariery wyjechał do Niemiec, gdzie trenował szermierkę w korporacjach akademickich.
Swój debiut w Lechu Poznań zaliczył już w 1961 roku.

Udostępnij